er zijn periodes in het leven waarin je merkt dat het steeds moeilijker wordt om jezelf nog echt te horen.
niet omdat je niet weet wat belangrijk voor je is, maar omdat er altijd iets of iemand is die om aandacht vraagt. je werk, je gezin, je verantwoordelijkheden, de verwachtingen van anderen en vaak ook de verwachtingen die je jezelf oplegt.
ik ken dat gevoel. jarenlang heb ik gezien hoe mensen doorgaan terwijl hun lichaam allang signalen geeft dat het anders moet. in mijn werk rondom verzuim zag ik steeds opnieuw hoe mensen niet uitvallen omdat ze zwak zijn, maar juist omdat ze te lang sterk zijn geweest.
ook in mijn eigen leven heb ik ervaren hoe gemakkelijk het is om jezelf onderweg kwijt te raken.
we leven in een wereld die ons leert om te presteren, te produceren en vooral door te gaan. rust wordt vaak gezien als iets wat je verdient nadat alles af is. alleen is alles nooit af.
ik geloof dat er een andere weg mogelijk is.
een weg waarop je niet hoeft te wachten tot je lichaam aan de noodrem trekt. een weg waarop je weer leert luisteren naar wat er vanbinnen leeft. naar je adem, naar je lichaam en naar de stille signalen die vaak al veel langer aanwezig zijn dan we willen toegeven.
op adem komen is ontstaan vanuit die overtuiging.
niet als methode of truc, maar als een uitnodiging om opnieuw verbinding te maken met jezelf. door te vertragen. door de natuur in te gaan. door stil te worden. door ruimte te maken voor wat gevoeld wil worden in plaats van wat opgelost moet worden.
in mijn begeleiding is er geen vast recept en geen ideaal plaatje waar je aan moet voldoen. er is ruimte voor wie je bent, voor waar je staat en voor wat zich op dat moment aandient.
soms begint dat met een wandeling in het bos. soms met een ademhaling die voor het eerst in lange tijd weer echt diep mag zijn. soms met een gesprek waarin je merkt dat je eindelijk hardop zegt wat je al maanden of misschien jaren met je meedraagt.
ik begeleid mensen die verlangen naar meer rust, meer richting en meer verbinding met zichzelf. mensen die voelen dat het oude patroon van altijd doorgaan niet langer werkt, maar nog niet precies weten hoe het anders kan.
als jij op een punt staat waarop je voelt dat het tijd is om even stil te staan, dan ben je welkom.
niet omdat er iets mis is met je.
maar omdat er iets in jou gehoord wil worden. fijn dat je er bent!
Eerlijke vraag:
Voel je dat dit ik iets voor je kan betekenen?
plan dan een verkennend gesprek — een half uur waarin ik luister, je teruggeef wat ik hoor en voel, en we samen kijken wat ik voor je kan betekenen.